ตอนที่ 20 อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจปะป๊า
"เดี๋ยว! เดี๋ยวหยุดก่อน! อ๊ะ!!"
เสียงหวานหวีดร้องลั่นจนแทบจะเป็นการตะโกน เมื่อสะโพกสอบเริ่มขยับรัวเร็วขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว ความคับแน่นมหาศาลที่เสียดสีกับผนังเนื้ออ่อนนุ่มทำเอามิลาหน้าบิดเบี้ยว เหงื่อกาฬแตกพลั่กซึมผ่านไรผม แม้จะมีเจลหล่อลื่นช่วยนำทาง แต่มันก็แทบไม่เพียงพอสำหรับขนาดตัวตนที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานมนุษย์มนาของเขา
มันไม่มีความเสียวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความ จุก
จุกจนเหมือนอวัยวะภายในถูกบดขยี้ มันทั้งแสบ ทั้งแน่น จนเธอรู้สึกเหมือนร่างจะฉีกขาดออกเป็นสองเสี่ยง
"อื้อ ไม่ไหว เดี๋ยวก่อนค่ะ! หยุดก่อน! บอกให้หยุดไง!"
ลีเจย์ชะงักสะโพกหยุดกึกตามคำขอ แต่ท่อนลำร้อนจัดที่สวมเครื่องป้องกันยังคงกดแช่ฝังลึกคาไว้อย่างนั้น ไม่ยอมถอยออกแม้แต่มิลลิเมตรเดียว สายตาคมกริบมองร่างที่บิดเร่าอยู่ใต้ร่างด้วยความหงุดหงิด
พอเขาหยุดนิ่ง ความเจ็บระบมจากการขยายตัวอย่างรวดเร็
