ตอนที่ 30 สวัสดีวันจันทร์ (ของคนวัย 42)
ณ ลานจอดรถ สตูดิโอถ่ายภาพ
หลังจากเปลี่ยนชุดและเก็บของเสร็จเรียบร้อย มิลาเดินออกมาพร้อมกับเรย์เพื่อเตรียมตัวกลับหอพัก แม้จะผ่านพ้นวิกฤตเรื่องชุดมาได้ด้วยดี แต่ความเพลียสะสมจากกิจกรรมเมื่อคืนเริ่มเล่นงานจนตาแทบจะปิด
"คุณมิลาครับ!"
เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นรั้งฝีเท้าทั้งคู่ไว้ศรันย์ในชุดลำลองสุดเท่เดินกึ่งวิ่งตามมา พร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่ทำให้ลานจอดรถที่มืดสลัวดูสว่างขึ้นทันตา
"คุณมิลามีงานต่อมั้ยครับ? พอดีผมจะชวนไปทานข้าว... ฉลองที่ได้ร่วมงานกันวันแรก" เขาหันไปยิ้มให้เรย์อย่างเป็นมิตรและรู้มารยาท
"คุณผู้จัดการก็ไปด้วยกันนะครับ เผื่อจะได้คุยเรื่องงานกัน สนิทกันไว้น่าจะดีนะครับ"
มิลายิ้มเจื่อน... ใจจริงก็อยากไป (เพราะเขาหล่อและเฟรนด์ลี่มาก) แต่อีกใจคือร่างกายประท้วงว่าไม่ไหวแล้ว แถมบรรยากาศระหว่างเธอกับพี่เรย์วันนี้ก็แปลกๆ จนเธอไม่อยากให้ใครมาเห็
