ตอนที่ 59 ตัวแปรที่ควบคุมยาก
ตัวเลขบนหน้าปัดรถยนต์หรูบอกเวลาตีสี่ตรงเป๊ะ รถคันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทที่หน้าบ้านพักนักแสดงของกองถ่าย บรรยากาศรอบด้านยังคงมืดสนิทและเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟริมทางที่สาดส่องเข้ามาในห้องโดยสาร
หลังจากสลบไสลไปบนเตียงนุ่มในเคบินเรือยอร์ช ลีเจย์ก็จัดการเช็ดตัวแต่งตัวให้ลูกแมวสิ้นฤทธิ์ แล้วอุ้มขึ้นรถขับมาส่งก่อนที่สตาฟฟ์ในกองถ่ายจะตื่นมาเห็น
ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ เปิดประตูลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสาร ร่างสูงสอดท่อนแขนแกร่งเข้าใต้ข้อพับเข่าและแผ่นหลังบาง เตรียมจะช้อนอุ้มคนที่เพิ่งสะดุ้งตื่นขึ้นมา
"เดี๋ยวค่ะ ปะป๊า... จะทำอะไร" มิลาขืนตัวเอาไว้ งัวเงียถามเสียงแหบพร่า
"ก็อุ้มไปส่งไง" ใบหน้าหล่อเหลาตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"หนูเดินเองได้ค่ะ" หญิงสาวดึงดัน ขยับตัวหมายจะก้าวลงจากรถ
ลีเจย์เงียบไปอึดใจ ชายหนุ่มปรายตาคมกริบมองท่อนขาเรียวที่สวมทับด้
