ตอนที่ 57 เจ็ดเรือยอร์ช
ภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนหมุนคว้างไปชั่วขณะ เมื่อร่างของมิลาถูกช้อนอุ้มขึ้นแนบแผงอกกว้างอย่างกะทันหัน สองแขนเล็กตวัดกอดลำคอแกร่งเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ลีเจย์พาร่างบางเดินฝ่าลมทะเลไปยังบริเวณหัวเรือ ซึ่งมีเบาะนอนอาบแดดบุนวมนุ่มเตรียมเอาไว้ ราวกับเขาวางแผนล่วงหน้ามาตั้งแต่เธอยังถ่ายละครไม่เสร็จ
ชายหนุ่มวางร่างเล็กบนเบาะกว้างอย่างเบามือ แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาอาบไล้ผิวขาวเนียนยิ่งทำให้เธอดูเย้ายวน
ทว่าลีเจย์ไม่ได้รีบร้อนตะครุบเหยื่อ เขาทรุดตัวลงนั่งริมเบาะ เอื้อมมือไปหยิบขวดไวน์ชั้นดีที่แช่อยู่ในถังน้ำแข็งสีเงินข้างเตียงขึ้นมารินใส่แก้วอย่างใจเย็น
มิลาหอบหายใจรวยริน มองตามการกระทำของคนหน้ามึนอย่างไม่เข้าใจ แต่วินาทีถัดมา ฝ่ามือหนากลับเอื้อมมาปลดตะขอกางเกงยีนส์ตัวเก่ง แล้วรูดมันลงไปกองกับพื้นเรือพร้อมกับชั้นในตัวจิ๋วอย่างรวดเร็ว
"อ๊ะ... ปะป๊า..." สองขาเรียวหนีบเข้าหากันอ
