ลีเจย์ที่กำลังยื่นกุญแจรถให้พนักงานรับรถ หันมาเห็นเข้าก็ขมวดคิ้วมุ่น
"มืดขนาดนี้จะใส่แว่นทำไม"
มิลาขยับแว่นให้เข้าที่ เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย
"ก็ปะป๊า... หนูเป็นดารานะคะ เกิดเดินเข้าไปแล้วมีคนจำได้ แอบถ่ายรูปไปลงโซเชียลว่าเป็นเด็กเสี่ยขึ้นมาจะทำยังไง เสียภาพลักษณ์นางร้ายดาวรุ่งหมด"
ชายหนุ่มมองท่าทาง 'เยอะสิ่ง' ของเธอแล้วส่ายหน้า เอ่ยความจริงที่เจ็บแสบออกมาหน้าตาเฉย
"เธอไม่ได้ดังขนาดนั้น"
จึก!
เหมือนมีศรปักกลางอก มิลาอ้าปากค้าง สตั๊นไปสามวิฯ กับความปากร้ายของคนตัวโต
"เจ็บ... เจ็บจี๊ดเลยแหะ" เธอบ่นอุบอิบ ก่อนจะสะบัดหน้าใส่
"คอยดูเถอะ! รอหนูดังคับฟ้าก่อน ปะป๊าจะไม่เห็นแม้แต่เงาขาอ่อนหนูเลย!"
"หึ... ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ค่อยมาพูด"
เขาตัดบท แล้วเดินนำเข้าไปในร้านโดยไม่สนใจไยดีดาราสาว (ที่ยังไม่ดัง) แม้แต่น้อย มิลาได้แต่กระทืบเท้าเร่าๆ เดินกะเผลกตามหลังเขาไปต้อยๆ
เมื่อได้โต๊ะในโซนวีไอพีท
