ตอนที่ 77 หนูไม่ไหวแล้วจริง
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วห้องนั่งเล่นของเพนต์เฮาส์หรู มิลายังคงขยับสะโพกอัดกระแทกความนุ่มหยุ่นลงบนหน้าขาแกร่งอย่างต่อเนื่อง ช่องทางคับแน่นที่เปียกชุ่มกลืนกินท่อนเอ็นลำใหญ่เข้าไปจนสุดความยาว ก่อนจะถอนตัวขึ้นจนเกือบหลุด แล้วกดกระแทกลงไปใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หยาดเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามกรอบหน้าและแผ่นหลังเนียน สะท้อนแสงไฟสลัวในห้องจนดูเย้ายวน
"อึก... ดี... แบบนั้นแหละมิลา..."
ลีเจย์ครางต่ำ สันกรามคมบดเข้าหากันแน่น ความคับแคบที่ตอดรัดแก่นกายแกร่งในทุกจังหวะการขยับ ทำเอาคนที่ถูกปิดตาและมัดข้อมือตรึงไว้กับโซฟาแทบจะคลั่งตาย
แต่ด้วยขนาดของท่อนเอ็นที่ใหญ่โตคับแน่น ประกอบกับต้องเป็นคนออกแรงคุมเกมอยู่ฝ่ายเดียวมาพักใหญ่ ทำให้หญิงสาวเริ่มหมดแรง จังหวะเร่าร้อนเมื่อครู่ค่อยๆ ช้าลง... ก่อนที่หญิงสาวจะทิ้งสะโพกหยุดชะงักไปดื้อๆ
เธอแช่น้ำหนักค้างไว้ ปล
