ตอนที่ 80 ใช่…แล้วทำไม
"เลิกกองได้! ขอบคุณทุกคนมากครับ!"
สิ้นเสียงประกาศจากผู้กำกับ มิลาโค้งพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณทีมงานรอบด้านด้วยรอยยิ้มการค้า ทว่าทันทีที่หันหลังเดินกลับมายังห้องแต่งตัว รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางหายไปแทบจะทันที
ความเหนื่อยล้าทางกายจากการถ่ายทำที่ลากยาวมาทั้งวัน ยังไม่เท่าความหนักอึ้งในใจที่เธอกำลังแบกรับ คำนินทาของกลุ่มสไตลิสต์หน้าห้องน้ำเมื่อช่วงบ่ายยังคงดังก้องอยู่ในหัว ซ้ำไปซ้ำมาราวกับตั้งใจจะตอกย้ำความจริงที่เธอพยายามมองข้าม
‘นางเป็นเด็กของท่านประธานบอร์ด...’
‘ที่ช่วงนี้งานชุกๆ ก็คือป๋าดันปะ...’
‘วงการนี้เส้นสายมันก็สำคัญกว่าฝีมืออยู่ดี...’
หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งหน้ากระจกบานใหญ่ ปล่อยให้ช่างแต่งหน้าจัดการเช็ดเครื่องสำอางออกเงียบๆ ดวงตากลมโตที่เคยมั่นใจ ทอดมองเงาสะท้อนของตัวเองด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ความภูมิใจที่คิดว่าตัวเองกำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยฝีมือ ถูกคำ
