เช้าวันต่อมา...
"ลุกไหวไหมจ๊ะ" พอชายหนุ่มอาบน้ำออกมาก็พบว่าภรรยาเพิ่งจะลืมตา
หญิงสาวส่ายหน้าตอบไปเล็กน้อยพราะเมื่อคืนนี้รับศึกหนักมาก
"ถ้าไม่ไหวก็นอนพักผ่อนต่อนะ เดี๋ยวตอนเที่ยงผมจะกลับมาหา"
"ถ้างานคุณยุ่งไม่ต้องมาก็ได้ค่ะ แต่มันจะไม่น่าเกลียดเหรอคะถ้าฉันไม่ไปทำงาน" ถึงแม้ว่าอยากจะไปแทบใจจะขาด แต่ร่างกายก็สู้ไม่ไหวอยู่ดี
"ใครจะไปกล้าว่าอะไรให้คุณครับคุณผู้หญิง" เขาเดินมาหาเธอที่เตียง แล้วห่มผ้าให้แบบอ่อนโยน มือหนาเอื้อมไปสัมผัสที่ใบหน้าหวาน ดวงตาของทั้งสองจ้องมองกัน
"ทำไมคุณยังมีแรงไปทำงานอีกล่ะคะ" ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนทำมาทั้งคืนส่วนเธอแค่นอนรอรับ แต่นี่คนที่ไม่มีแรงกลับเป็นเธอ
"ฮ่า ฮ่า ผู้หญิงกับผู้ชายไม่เหมือนกันนะครับ ถึงแม้ว่าจะต่อตอนเช้าอีกสักยกสองยก ผมก็ยังมีแรงไปทำงานเลย ลองดูไหม"
"ยังจะพูดเล่นอีก"
"ใครบอกว่าผมพูดเล่น..เอาเลยดีกว่า" ชายหนุ่มดึงผ้าห่มผืนนั้นออกจากตัวเธอทันทีท
