แสงแดดร้อนแรงสาดเข้ามาในห้องผ่านม่านกั้นสีขาวสะอาดตา ปริมตื่นขึ้นมาในช่วงเที่ยงของวัน ความรู้สึกเมื่อยขบและร้าวระบมก่อนหน้าเบาบางจนแทบไม่หลงเหลืออยู่ ร่างเล็กบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้านบนเตียงกว้างที่เธอพึ่งเสียครั้งแรกให้กับน้องเขยไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
ประกายนัยน์ตาวูบไหวแสดงความเจ็บปวดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจหยัดกายลุกขึ้นไปจัดการตัวเองเรียบร้อย ของสดในตู้เย็นร่อยหลอไปเยอะแล้ว วันนี้เห็นทีเธอต้องไปซื้อของเข้าบ้านสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาทำมื้อเย็นรอน้องสาวและน้องเขย
“เรื่องมันผ่านไปแล้วปริม”เสียงเล็กพูดกับตนเองเบา ๆ ผ่านกระจกเงาบานใหญ่ ริมฝีปากเล็กคลี่ยิ้มกว้างราวกับกำลังปลอบใจตัวเอง รอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาจืดเจื่อนจนไร้ชีวิตชีวาเมื่อนึกถึงเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้น
เรื่องเมื่อคืนเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบของเธอกับพี่ร็อคเพียงเท่านั้น แม้ครั้งแรกสำหรับผู้หญิงคนอื่นจะสำคัญมาก แต่เธออายุย
