เดินกลับมาถึงบ้านที่หน้าบ้านกำลังมีคนยืนโวยวาย คนหนึ่งอยู่นอกรั้วบ้าน อีกคนอยู่ในบ้านและอีกคนยืนแอบมองอยู่ที่หน้าประตูบ้าน คนที่แอบดูคือพีพี
ฉันเห็นว่าทั้งสองคนที่ทะเลาะกันอยู่เป็นใครก็รีบวิ่งเข้าไปหาทั้งคู่
“เป็นยังไง คราวนี้รู้หรือยัง เหอะ คนหน้าโง่อย่างนายมีสิทธิ์อะไรมาว่าพี่สาวฉัน นายมีสิทธิ์อะไรมาเกลียดพี่สาวฉัน พูดว่ารัก รัก รักแต่ไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับพี่สาวฉันสักเรื่อง นายมันก็แค่ลูกคนรวยเอาแต่ใจ คนที่ไม่เคยลำบากอย่างนายจะมาเข้าใจพี่สาวฉันได้ยังไง” ยัยไอกำลังโวยวาย อย่าบอกนะว่าพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไปแล้ว
ต้องใช่แน่ ๆ ท่าทางที่จ๋ายเป็นอยู่ตอนนี้เหมือนวันนั้นเลย เขากำลังช็อก
“มาทำอะไรที่นี่” ฉันคว้าที่แขนของจ๋ายพลางคิดเข้าข้างตัวเองไปว่ายัยไอคงยังไม่ได้พูดเรื่องที่ไม่ควรพูด ฉะนั้นฉันควรทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ควรทำเป็นผู้หญิงใจง่ายไปซะ “คิดถึงจนอยากมารื้อฟื้นความหลังเหรอ แต่ขอ
