สามนาทีต่อมาพีพีเดินกลับมาที่โต๊ะในตอนนั้นฉันกำลังตอบข้อความของยัยไอ ฉันเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มือเพื่อขอบคุณพนักงานเหมือนทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้คนที่ยืนอยู่ข้างพีพีไม่ใช่พนักงานที่ร้าน
“คุณคนนี้ช่วยพีเช็กความเรียบร้อยก่อนออกจากห้องน้ำครับแม่ซี” พีพียิ้ม
“เหรอครับ พีพีขอบคุณคุณเขาหรือยังไงคะ”
“ขอบคุณแล้วครับ แต่ว่าคุณคนนี้บอกว่าอยากให้เลี้ยงไอติมเป็นการตอบแทน แม่ซีเลี้ยงไอติมคุณคนนี้ได้ไหมครับ” ฉันมองคนที่ยืนอยู่ข้างพีพี ฉันยังไม่ตอบอะไรลูกชายก็เรียก “แม่ซีครับ”
“ครับ”
“เลี้ยงคุณคนนี้ได้ไหมครับ”
“คุณเขารีบหรือเปล่าคะพีพี เราไม่กวนคนอื่นนะคะ”
“ไม่รีบครับ ผมชอบกินไอติม” เขายิ้ม
“แม่ซีครับ เลี้ยงนะครับ”
“ได้ค่ะ เชิญนั่งค่ะ สั่งได้เลย แค่ไอติมเลี้ยงได้อยู่แล้ว มากกว่านี้ก็ให้ได้นะคะ” ผายมือเชิญให้เขานั่ง เขานั่งลงเก้าอี้ข้างพีพี เขาที่ว่าก็คือคุณเจ เขามาที่นี่มาอยู่ตรงนี้ทำไม ตั้งใจมาพูดทำ
