50 ลาก่อน
โฮ้ง!ฮ้ง!โฮ้ง!
รมิดาพาตัวเองกลับมายืนอยู่หน้าบ้านหลังเก่าแสนทรุดโทรม เสียงหมาที่บ้านข้างๆส่งเสียงเห่าทำให้นางจินตนารีบเปิดไฟเปิดประตูออกมาดู เห็นลูกสาวของตัวเองยืนอยู่หน้าบ้าน
“ดา!! มาได้ยังไงลูก!” นางจินตนารีบวิ่งเข้าไปสวมกอดลูกสาวด้วยความเป็นห่วงพร้อมสำรวจร่างกาย
“ดาจะกลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะ”
“มันเกิดอะไรขึ้น!”
“เขาเป็นคนไล่ดาออกมาเองค่ะ”
“โถ่ลูก~” มือเรียวรั้งศีรษะของลูกสาวซบอก ทำไมชีวิตของรมิดาถึงเจอแต่เรื่องแย่ๆแบบนี้ ชาติที่แล้วไปทำเวรทำกรรมอะไรมานะ “ดีเหมือนกัน กลับมาอยู่บ้านอยู่ช่องดีกว่า ไม่มีที่ไหนอุ่นใจเท่าที่บ้านของเราหรอก”
“ค่ะ” รมิดาน้ำตาไหลอาบแก้ม จากนี้ชีวิตที่สุขสงบจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
เชื่อว่าสักวันหัวใจจะลืมคนใจร้ายและทิ้งเรื่องราวทุกอย่างไว้เป็นอดีต และมันจะเป็นบทเรียนครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตเพราะทุกอย่างก็ต้องเดินหน้าต่อไป เธอต้องมีชิวิตอยู่เพื่อแ
