ตอนที่ 31
เพ้อเจ้อ
“แกขำอะไร” แม้จะใจเสีย แต่เขาก็ยังเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นไหว
“ไม่ได้ขำ” ลูกพีชพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม หัวใจของเธอมันอุ่นซ่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“แต่แกหัวเราะ” ต้นหนาวทำหน้าหงอยเล็กน้อย ในหัวคิดไปต่าง ๆ นานา กังวลว่าความสัมพันธ์ทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมจนหน้าซีด
“ฉันแค่มีความสุข”
“หมายความว่ายังไง” ชายหนุ่มเต็มไปด้วยความสับสน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขาต้องทำตัวยังไง ใบหน้าของลูกพีชแม้จะยังมีความแดงก่ำจากการร้องไห้เมื่อครู่ แต่นัยน์ตาเล็กก็สดใสกว่าเดิม มันยิ่งทำให้ต้นหนาวไม่เข้าใจยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
“ที่แกทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ คือแกไปหาพวกผู้ชาย แล้วก็จะเปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ชายเนี่ยนะ”
“ใช่ ฉันก็แค่อยากให้ชอบ” คนตัวสูงตอบกลับเสียงอ่อย ๆ
“แกไม่เห็นต้องทำอะไรเพ้อเจ้อพวกนั้นเลย”
“เรื่องที่ฉันทำมันแค่เรื่องเพ้อเจ้องั้นเหรอ... ขอโทษที่ทำให้แกรู้สึก อื้ออ
