แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในห้องรบกวนเวลานอนทำให้ฉันค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น ก่อนจะรู้สึกหนักช่วงเอวจึงก้มมองแล้วเห็นว่าไทเกอร์พาดแขนมาโอบไว้วางมือตรงท้อง ลมหายใจร้อนของคนที่นอนซ้อนอยู่กระทบลงมาบนต้นคอชวนให้ขนลุก
พอฉันจะขยับตัวออกจู่ ๆ มือที่วางตรงท้องก็ลูบเบา ๆ ทั้งที่เขาหลับอยู่ หรือว่าตื่นแล้วนะ หัวใจเต้นแรงอีกแล้วเพราะแพ้กับการกระทำอย่างนี้ ที่ชวนให้รู้สึกอบอุ่น กำแพงที่เคยสูงมันลดต่ำลงเรื่อย ๆ เพื่อให้ไทเกอร์ปีนข้ามมาง่ายขึ้น
“ไทเกอร์ฉัน อึก~” ยังพูดไม่จบประโยคก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะคลื่นไส้ ลืมไปสนิทว่าช่วงเช้าแบบนี้จะมีอาการแถมต้นเหตุก็ยังนอนกอดแนบชิดอยู่อย่างนี้อีกต่างหาก
“จ๋ายเป็นอะไร” ไทเกอร์สะลึมสะลือตื่นผงกศีรษะขึ้นมามองดูว่าฉันกำลังเป็นอะไร แต่ยิ่งใกล้กลิ่นฉุนก็ยิ่งรุนแรงทวีคูณ
“ฉันจะ อึก!” รีบผลักแขนแกร่งที่พาดบนเอวออกจากนั้นก็ลุกขึ้นจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำอย่
