“พี่นินเปอร์เหนื่อย”
ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มกระซิบแผ่วเบาบริเวณผิวเนื้อ เธอคงไม่รู้ว่าการที่บดเบียดร่างเข้าใส่ โดยที่ห***มแข็งสู้มือถูไถกับหน้าอก ยิ่งทำให้อะดรีนาลินในร่างของเขาเดือดพล่าน และพร้อมที่จะกระชากสัญชาตญาณดิบออกมา เลนินจึงกัดฟันกรอดพลางกระชับร่างบางให้แน่นขึ้น ภายในของเราเสียดสีกันจนร่างแทบ
ลุกเป็นไฟ
“ขี้อ้อน”
“แน่นอนค่ะ แล้วได้ผลไหม”
คนตัวเล็กรีบดีดตัวขึ้นพลางมองสบตาเขาอย่างน่ารัก เวลาปกติเปอร์เซียก็มีใบหน้าน่าเอ็นดูมาก แต่เมื่อถูกย้อมด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เหมือนว่าระดับความน่ารักจะเพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาล
เรือนร่างเปลือยเปล่าเล็กกะทัดรัดแดงระเรื่อราวมะเขือเทศ อีกทั้งดวงตายังฉ่ำวาวมากเป็นพิเศษ จนเลนินที่ปกติจะคงไว้ซึ่งความเฉยชายังเผลอจ้องมองเธออยู่นาน เขากระตุกยิ้มมุมปาก
“แน่นอนว่าไม่!”
“อ่า…พี่นิน”
เปอร์เซียอยากจะงับเขาให้ตายไปข้าง เมื่อยังไม่ทันเอ่ยจบร่างสูงก็ยกบั้นท้ายของเธ
