ท่าทางเอียงคอและเปิดปากเถียงออกมาฉอด ๆ ของเธอ ทำให้เขารู้สึกทึ่งจริง ๆ เมื่อวานไข้สูงเกือบตาย วันนี้กลับสดใสอย่างง่ายดาย ราวกับว่าไม่เคยทุกข์ทรมานมาก่อน
เปอร์เซียเห็นเขาอมยิ้มมุมปากลดความดุดันลงหลายขุม เธอจึงหุบปากฉับ ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเหม่อลอย ไม่รู้เลยว่าตัวเองมองเขาแตกต่างจากวันแรกที่เจอตั้งแต่ตอนไหน ทั้งที่เขาออกจะดุ ปากร้าย และหน้าบึ้งตลอดเวลา
“อ๊ะ!”
เธอเหม่อลอยอยู่นานจนกระทั่งมือหนาทาบลงมาบนหน้าผากมนราวกับกำลังวัดไข้ เปอร์เซียเกร็งไปทั้งร่างรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังจับไข้ สองแก้มร้อนผ่าวในขณะที่ดวงตากลมโตช้อนมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา
“ไม่ร้อนแล้ว…”
“อะไรนะคะ…อ๊ะ!” เขาเอ่ยออกมาเบา ๆ อย่างเป็นธรรมชาติ แต่เธอนี่สิที่ใจลอยจนไม่ทันได้ฟัง พอจะเอ่ยปากถามเขากลับแนบแก้มสากของตัวเองมาชิดกับแก้มของเธอ
เสียงหัวใจของเธอเต้นแรงมากกว่าปกติ มือที่วางอยู่
บนตักชื้นไปด้วยเหงื
