บทที่ 33 ต่างคนต่างไม่ยอมNC(ปลาย)

1378 คำ

เปอร์เซียเอ่ยเสียงดังพลางทำสีหน้าตื่นตะลึง เมื่อเธอกำลังปรือตาอย่างเคลิบเคลิ้มอยู่นั้นเขากลับยกนิ้วขึ้นมาอม และใช้ลิ้นตวัดเลียคราบน้ำสีใสออกจนหมด ระหว่างนั้นสายตาแสนร้อนแรงก็จับจ้องมองมาจนเธอสั่นไหวไปทั้งร่าง “หึ เขินอะไรกัน คนกินเป็นฉันไม่ใช่เธอ หรืออยากลอง กินบ้าง?” เลนินเอ่ยเย้าแหย่ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงต่ำมายัง หัวเข็มขัดของตัวเอง นั่นทำให้เปอร์เซียฉีกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “อยากให้กินไหม? แต่ระวังจะโดนเลียจนตาลอยนะ” กระต่ายที่พยายามจะทำตัวเป็นแม่เสือสาวทำให้เลนินแค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะรวบร่างบางขึ้นอุ้มอย่างรวดเร็วจนเธอเบิกตา กว้าง ทำไมขยันอุ้มแบบนี้! “ไปไหน” “ไปที่ที่เธอจะอมจะเลียได้ง่าย ๆ” เปอร์เซียหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำพูดหยาบคายของเลนิน ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาคือดาวหมาของเธอเลยแหละ คำหวานไม่มี พูดดีด้วยไม่ถึงวินาที แต่เมื่อเป็นคำหยาบคายแบบทะลึ่งนั่นทำให้เธอแอบแปลก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม