“เรื่องไซต์งานที่ภูเก็ตเป็นไงบ้างตุลย์”
จู่ๆ เสียงสวรรค์ก็ดังขึ้นมาช่วยชีวิตนาวเอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่เธอจะก้มหน้ามิดขอบจานไปมากกว่านี้
นาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้นพลางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อคุณเกริกพล ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเอ่ยถามลูกชายด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าทรงพลังเหมือนเดิม
ตั้งแต่ที่คุณเกริกพลตัดสินใจวางมือจากตำแหน่งประธานใหญ่ ท่านก็ไม่เคยเข้าไปก้าวก่ายเรื่องงานที่เลิศวิริยะอีกเลย เพราะท่านมั่นใจและไว้ใจว่าลูกชายเพียงคนเดียวอย่างศิขริน จะสามารถจัดการกับปัญหาทุกอย่างได้เป็นอย่างดี
“เรียบร้อยดีครับป๊า ปัญหากับคนในพื้นที่ที่เคยมี ผมจัดการเคลียร์ให้จบก่อนจะกลับกรุงเทพฯ แล้วครับ”
ตุลย์ตอบด้วยน้ำเสียงสุขุมมาดมั่น แววตาที่เคยฉายแววขี้เล่นเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความจริงจังในแบบนักบริหารมืออาชีพทันที
นาวที่นั่งข้างๆลอบมองตุลย์ด้วยความชื่นชม ไม่ว่าในโหมดไหน ผู้ชายคนนี้ก็มีเสน่ห์จนเธอถอนตั
