“เซ็นสิคะคุณพี่ เซ็นเพื่อให้ริชษาได้ทุกอย่างที่มันควรจะเป็นของลูกเรา”
สุนีกัดฟันกรอดพลางออกแรงกดข้อมือที่สั่นเทาของคุณธนัทให้ลากปากกาไปตามรอยเส้นใต้ชื่ออย่างทุลักทุเล
ริชษาที่ช่วยพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของบิดาอยู่ด้านหลังถึงกับกลั้นหายใจ จนกระทั่งปลายปากกาหมึกซึมตวัดตัวอักษรสุดท้ายเสร็จสมบูรณ์
เอกสารโอนหุ้นและพินัยกรรมฉบับใหม่ตกเป็นของสองแม่ลูกโดยนิตินัยในพริบตา
“สำเร็จแล้วแม่ เราทำได้แล้ว”
ริชษาอุทานเสียงลั่น ทว่าความดีใจกลับอยู่ได้เพียงเสี้ยววินาที
เมื่อจู่ๆ ร่างของคุณธนัทที่พวกเธอเพิ่งจะวางลงบนหมอนกลับเริ่มสั่นกระตุกอย่างรุนแรง ดวงตาของท่านเหลือกขึ้นโพล่ง ลมหายใจขาดห้วงเป็นจังหวะที่ดูน่าสยดสยองราวกับคนกำลังจะขาดใจตายต่อหน้าต่อตา
“คุณพ่อ! คุณพ่อเป็นอะไรคะ”
ริชษาหน้าถอดสี ความโลภที่เคยมีมลายหายไปสิ้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า มือไม้ของเธอสั่นเทิ้มด้วยความกลัวลึกๆ ในใจที่เริ่มก่อตัวเป็
