ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูที่ดังรัวราวกับจงใจรบกวนบรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่ ทำให้นาวและตุลย์หันขวับไปมองที่บานประตูหนาหนักทันที ตามมาด้วยเสียงแหลมเล็กของริชษาที่ตะโกนเข้ามาด้วยน้ำเสียงแสร้งห่วงใย
“คุณพ่อคะ! ริชษาเองค่ะ ริชษาขอเข้าไปดูอาการคุณพ่อหน่อยได้ไหมคะ คุณแม่บอกว่าคุณพ่ออาการหนักมาก ริชษาเป็นห่วงจนนั่งไม่ติดเลยค่ะ”
นาวเม้มริมฝีปากแน่น แววตาฉายชัดถึงความโมโห ทว่าก่อนที่เธอจะอ้าปากตอกกลับไปฝ่ามือหนาของคุณธนัทก็ยื่นมาบีบข้อมือลูกสาวไว้แน่นเป็นเชิงปราม
“นาว…อย่าเพิ่งให้สุนีรู้ว่าเรารู้เรื่องเลวทรามที่เธอทำไว้หมดแล้ว พ่อต้องการให้เธอตายใจจนเผยธาตุแท้ออกมาให้หมดก่อน” คุณธนัทกระซิบเสียงแผ่วทว่าเฉียบขาด แววตาของชายวัยกลางคนกลับมาหรี่เล็กลงราวกับคนหมดเรี่ยวแรงตามแผนการที่วางไว้อีกครั้ง
ตุลย์พยักหน้าเห็นด้วยทันที เขาส่งสัญญาณให้หมอวรุตม์และพยาบาลเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว ส่วนตัวเ
