“น้องอยากกลับบ้านแล้วค่ะพ่อนอสขา ป่านนี้คุณปู่คิดถึงน้องแล้วแน่ ๆ เลย” ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วครับ พี่น้องของผมก็ยังไม่กลับกัน สนุกสนานกันใหญ่ในขณะที่ผมได้แต่มองหน้าเมียที่ถามอะไรก็ไม่ตอบผม คุยกับทุกคนยกเว้นผม แบบนี้คือตั้งใจแกล้งผมใช่ไหมครับ
ผมนี่อยากร้องไห้แล้วนะ แล้วตอนนี้ลูกก็อยากกลับบ้านขึ้นมาอีก
“น้องนอนนี่มั้ยครับ” ไม่ได้ขี้เกียจไปส่งนะครับ แต่เผื่อว่าลูกนอนที่นี่ลูกจะช่วยกันได้บ้าง
“น้องก็อยากนอนนะคะ แต่คุณปู่บอกว่าให้กลับไปนอนบ้าน แล้วคุณปู่จะให้แบงค์เทา 3 ใบ คุณปู่บอกว่าถ้าพ่อนอสขาให้ได้ 6 ใบค่อยให้น้องนอนที่นี่ แต่พ่อนอสขาไม่น่าจะมี เพราะงั้นน้องกลับไปเอาแบงค์เทา 3 ใบดีกว่าค่ะ” พ่อนะพ่อ รู้อยู่แล้วว่าผมไม่มีเงิน ก็ยังคิดเอาเรื่องนี้มาขู่ผม
ลูกก็อะไรเป็นเงินไปหมด ไม่สงสารพ่อบ้างเลย รู้ทั้งรู้ว่าพ่อไม่มีเงิน
“น้องไม่อยากนอนกอดพ่อกับแม่แล้วเหรอครับ” หาวิธีหว่านล้อมลูกครับ
“โถ่
