[NOS TALK]
“อร่อยแน่ใช่มั้ยครับอาฟีน” ผมกำลังเกิดความกังวลกับเค้กที่ลงมือทำ ไม่ใช่เค้กก้อนแรกเพราะที่ผมทำมามันหลายร้อยก้อนได้แล้ว กว่าจะได้เป็นรูปเป็นร่างแบบนี้โคตรนานเลยครับ
วันนี้วันเกิดแม่ของลูก ผมทำเค้กด้วยตัวเอง โดยที่คนสอนก็คืออาฟีนคนเดิม ผมหัดทำมาได้สักพักแล้วครับ มันก็ยากดี ยากเลยแหละ ไม่รู้อาฟีนทำได้ยังไง
“อร่อยแล้ว สวยแล้วด้วยเนี่ย” ไม่รู้ว่าเป็นคำปลอบใจหรือเปล่านะครับ ผมได้แต่ภาวนาขอให้มันอร่อยจริง ๆ
ผมอยากให้เวฬาประทับใจ
หลายเดือนที่ผ่านมานี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ดีนะครับ แต่มันเหมือนผมอยู่บนความฝันมากกว่าความเป็นจริง ผมกลัวครับ กลัวว่าสักวันเธอจำเรื่องราวทุกอย่างได้แล้วจะเกลียดผม ผมไม่กล้าทำอะไรเธอมากกว่านี้ กลัวว่าเธอจะหาว่าผมฉวยโอกาส ผมถึงอยากให้เธอจำได้
แต่นี่มันก็นานมากแล้ว เธอบอกว่าเธอจำไม่ได้เหมือนเดิม พาไปหาหมอ หมอก็ตอบไม่ได้ ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
‘จำไม่ได้ก็ช่างเถอะ
