บานประตูห้องนอนถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา พร้อมปรากฏร่างบางในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ วิลเลียมลุกขึ้นยืนพร้อมก้มศีรษะทักทายอย่างเคารพ
เพราะไม่เพียงแต่ปฏิกิริยาที่เจ้านายเขาที่แปลกไป รวมถึงคำสั่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิงตรงหน้า ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับ ริชาร์ด ไคล์ มาก่อน
“คุณเมษาต้องการอะไรเหรอครับ”
“ฉันอยากได้ชุดใส่กลับบ้านน่ะค่ะ ฉันหาในห้องแล้วไม่เจอเลย” เมษาพูดพลางกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้น ให้มั่นใจว่าไม่ได้โผล่เนื้อหนังส่วนไหนออกมา
ก็สมควรไม่เจอ เพราะชุดของหญิงสาว ริชาร์ดสั่งให้คนนำไปทำความสะอาด และแยกเก็บไว้ที่ห้องนอนสำรอง ในขณะที่ตัวเองเก็บตัวหญิงสาวไว้ในห้องนอนใหญ่ตลอดเวลา
“คุณเมษาถามคุณริชาร์ดแล้วหรือยังครับ”
ทำไมเธอต้องถามเรื่องชุดกับริชาร์ดด้วยล่ะ...
เมษามองด้วยความสงสัย ก่อนจะรู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่สวมกอดเธอจากข้างหลัง พร้อมใบหน้าซุกซนที่ซุกลงซอกคอเธออย่างตั้งใจ
