“นั่นคุณจะไปไหน” เสียงทุ้มเรียกถาม ขณะที่เห็นร่างบางกำลังเดินลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปรวมกลุ่มกับคนในบริษัทที่กำลังยืนออกันอยู่ที่หน้าประตูสนามบินลอนดอนฮีทโธรว์ เพื่อรอรถมารับไปโรงแรมที่พัก
“เมย์ก็ต้องไปกับที่บริษัทสิคะ อ๊ะ” เมษาตอบตามความเป็นจริง ขณะที่ริชาร์ดก้าวขายาว ๆ มาคว้ากระเป๋าเดินทางของหญิงสาว ก่อนจะเลื่อนส่งไปให้วิลเลียมที่ยืนรอรับอยู่ด้านหลัง “เอากระเป๋าเมย์มาค่ะ”
“ไม่ คุณต้องนอนกับผม”
“นี่!! คุณ” ร่างบางหน้าแดงเห่อร้อนขึ้นมากับคำพูดสองแง่ของเขาขึ้นมาทันที “เมย์มากับบริษัท ก็ต้องไปกับบริษัทสิคะ”
“งั้นก็ได้” ชายหนุ่มยินยอมแต่โดยดี “แต่ผมจะไปนอนกับคุณด้วย”
“ไม่ได้!!” เมษาตอบปฏิเสธทันที “คุณก็กลับไปนอนที่บ้านคุณสิคะ”
“ฮอตตี้ คุณคิดว่า ผมจะยอมปล่อยให้คุณอยู่ห่างตัวรึไง คนจ้องจะงาบแฟนผมเป็นฝูงขนาดนี้” ชายหนุ่มพูดพลางหรี่ตามองกลุ่มพนักงานหนุ่ม ๆ ของบริษัท P&M ที่ชะเง้อคอมองมาทาง
