บทที่ 18 แค่จูบก็ได้

1816 คำ

🍡🍡🍡 ฉันนอนมาหนึ่งวันเต็มลุกอีกทีก็ตอนเย็น แม้จะออกกำลังกายบ่อย ๆ แต่ครั้งแรกนี่ก็ทรมานเหมือนกันนะ แต่ความทรมานกายก็แลกมากับความฟินมิใช่น้อย มิน่าล่ะเขาถึงชอบของใหญ่กัน ฉันก็ชอบ🤭 ตอนนี้ฉันนอนห้องใหญ่แล้วหลังจากทยอยเก็บของมาห้องนี้ถึงหนึ่งอาทิตย์เต็มด้วยความขี้เกียจ แน่นอนงานหนักไม่เคยกลัว กลัวแต่ต้องทำงานบ้าน เพราะเป็นสิ่งที่เกลียดที่สุด เรียกได้ว่าเกลียดเข้าเส้น ดีที่คอนโดนี้มีบริการแม่บ้านทำความสะอาด แถมได้อยู่ฟรีอีกต่างหาก เพราะพี่ชายเจ้าของห้องทำเรื่องเอาไว้ แต่เมื่อล้างหน้าแช่น้ำอุ่นจนกล้ามเนื้อคลายตัวเล็กน้อย ก็คิดจะมาหาอะไรกินแล้วกินยาเอาไว้ รู้สึกเหมือนไม่ค่อยสบายเล็กน้อย แต่เมื่อเดินออกมาจากห้องกลิ่นหอมของอาหารเตะจมูกเข้าทันที “หื้ม...หอมจัง” คนที่กินข้าวมื้อสุดท้ายเมื่อวานพูดขึ้น แม้จะได้กินอย่างอื่นมาค่อนคืนแต่ว่ามันเทียบไม่ได้หรอกนะหากไม่กินข้าว “ตื่นแล้วก็กินซะ” คนที

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม