“ว้าย ที่รัก ลูกอึค่ะ”
คุณหนูปายคนสวยที่กำลังนอนให้นมลูกบนเตียงตะโกนเสียงดังจนคนตัวเล็กเบะปากตกใจ
เธอรีบวางลูกสาวลงบนเตียง รีบลุกไปเปิดลิ้นชักเพื่อนำอุปกรณ์ทำความสะอาดและเปลี่ยนผ้าอ้อมมาจัดการให้ หมุนซ้ายหมุนขวาอยู่กลางห้องทำตัวไม่ถูก
แผ่นดินที่กำลังล้างมือหลังจากทำความสะอาดขวดนมให้ลูกรีบวิ่งมาดู คนตัวเล็กที่นอนเบะปากอยู่กลางเตียงเมื่อมองเห็นหน้าพ่อเหมือนเห็นที่พึ่ง จึงแหกปากร้องไห้จ้าหาตัวช่วย
คนเป็นพ่อรีบวิ่งไปอุ้มลูกแนบอกพร้อมเขย่าเบา ๆ เพื่อปลอบใจ
“ไม่ร้องครับลูกรัก พ่ออยู่นี่แล้วนะ”
“ลูกอึนะคะ เดี๋ยวปายเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ ดินวางลูกลงก่อนค่ะ”
แผ่นดินแตะผ้าอ้อมสำเร็จรูปก็รู้สึกว่ามันหนักอึ้ง จึงค่อย ๆ เดินกล่อมคนตัวเล็กแล้วพาไปวางบนโต๊ะสำหรับใช้เปลี่ยนผ้าอ้อมโดยเฉพาะที่เขาจัดเรียงอุปกรณ์ไว้เป็นสัดส่วน
“เดี๋ยวผมทำเองครับคุณปาย”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวปายทำเอง ปายทำได้”
คนเป็นแม่กุ
