ปรินทร์เหลือบมอบภาสกรอีกครั้งเพราะรับรู้ถึงจุดประสงค์ของเพื่อนนักธุรกิจ ก่อนจะเหลือบมองลูกสาวของตนซึ่งนั่งทำหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก
“มีอะไรที่ผมพอจะช่วยเจ้าสัวได้หรือครับ”
“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ แต่ผมขอพูดตรง ๆ เลย พอดีว่าผมอยากให้เจ้าภาสกับหนูปายรู้จักกันเอาไว้ บอกตามตรงว่าไม่ไว้ใจผู้หญิงหิวเงินสมัยนี้ เจ้าภาสเป็นลูกชายคนเดียว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของผมต้องเป็นของเจ้าภาส เกิดมันไปหลงกลผู้หญิงไม่ได้เรื่องพวกนั้นจะทำยังไงครับ สู้เราแนะนำผู้หญิงดี ๆ ที่เหมาะสมให้ลูกรู้จักไม่ดีกว่าหรือ คุณปรินทร์เห็นด้วยไหมครับ”
ปราลีหันขวับ มองใบหน้าหล่อเหลานั้นอีกครั้ง คิดอยู่แล้วเชียวว่าวันนี้มีอะไรแปลก ๆ ทั้งที่ปกติถ้าแขกของพ่อมาหา เธอไม่เคยต้องลงมาต้อนรับขับสู้เลยสักครั้ง แต่นี่เล่นเรียกมาทั้งบ้าน ไม่เว้นแม้แต่แผ่นดินด้วยซ้ำ
“เอ่อ ผมเองก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ออกจะยินดีด้วยซ้ำที่เจ้าสัวนึกถึงครอบครัว
