รักลับคุณคนโปรด

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงนาฬิกาปลุกประจำตัวส่งเสียงดังตั้งแต่เช้ามืด โปรดปรานเอื้อมมือไปยังตำแหน่งหัวเตียงที่ประจำควานมือคลำหามันเพื่อหยิบมาปิดเสียง ทว่าเช้านี้นาฬิกาปลุกของเธอกลับไม่ได้วางตรงตำแหน่งนั้น ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงแผดร้องน่ารำคาญของมัน ทำให้ดวงตาคู่สวยงัวเงียลุกขึ้นมามองหาต้นตอของเสียง จึงได้เห็นว่านาฬิกาปลุกสีขาวที่ได้รับมาจากคนที่ชอบกำลังนอนหงายหน้าร้องเสียงดังอยู่บนพื้น ในสภาพหน้าปัดกระจกแตกร้าวไปทั้งแถบ อ่า... เธอเมาจนเผลอทำมันพังซะแล้ว ทั้งที่เป็นของเพียงไม่กี่อย่างที่คิมหันต์ซื้อให้แท้ๆ นับประสาแค่ของที่เขาซื้อให้ยังรักษาไว้ไม่ได้ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไม่สามารถรักษาเขาเอาไว้ได้ คนอกหักได้แต่แค่นหัวเราะกับตนเอง จากนั้นจึงตัดใจวางมันกลับไปไว้บนหัวเตียงตามเดิม ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องที่เอากลับคืนมาไม่ได้ เธอต้องรีบไปที่ออฟฟิศก่อนที่จะสาย พรึ่บ!! เพียงแค่หย่อนเท้าแตะลงบนพื้นห้องนอนหยัดตัวลุกขึ้น ก็ราวกับมีแรงดึงดูดมหาศาลกดไหล่บางให้ลงไปนั่งกองกับพื้น แข้งขาของเธออ่อนแรงและสั่นเทาโดยไร้สาเหตุ หรือเมื่อวานเธอเมาแล้วเผลอไปเตะอะไรเข้าจนขาหักกลับห้องเข้า ใบหน้าสวยก้มลงสำรวจตามร่างกายตนเอง และยืนยันว่าไม่มีตรงไหนเจ็บปวดฟกช้ำ ยกเว้นเสียแต่...ตรงนั้น มือบางแตะหน้าท้องต่ำกว่าระดับสะดือตนเอง รู้สึกปวดหน่วงเหมือนช่วงใกล้มีประจำเดือน แต่ตรงนั้นกลับเจ็บปวดร้อนผ่าวไปทั่วบริเวณ โปรดปรานค้ำพยุงตนเองให้ลุกขึ้นยืนช้าๆ และแล้วสายตาเฉี่ยวก็หันไปเจอบางสิ่งในถังขยะ ของที่เธอไม่เคยมีอยู่ในห้อง และไม่คิดว่ามันจะมาอยู่ที่ห้องตนเอง กล่องถุงยางอนามัยสี่กล่อง พร้อมเครื่องป้องกันที่ถูกแกะใช้งานจนขึ้นรูปรอยของอวัยวะสวมใส่ รวมถึงกระดาษทิชชูที่น่าจะเคยห่อพันเจ้าเครื่องป้องกันสีใสนั่นมา ก่อนที่จะหลุดแยกออกจากกัน เธอจำได้แล้ว เมื่อคืนหลังจากออกจากงานแต่งของคิมหันต์ เธอไปดื่มต่อที่ร้านประจำ ตั้งใจว่าจะทิ้งตัวสักวันปล่อยให้เป็นภาระเจ้าของร้านที่รู้จักกันสักคืน แล้วค่อยกลับห้องตอนสร่างเมา ‘เราจะเอากันไหมคะ?’ ‘ถ้าพูดเพราะเมาก็เงียบ’ ‘ไม่อยากเอากับคนเมา?’ ‘ถ้าตื่นมาแล้วเสียใจก็อย่าพูด’ ‘ฉันไม่มีอะไรให้เสียใจ เพราะวันนี้คือวันที่เสียใจที่สุด’ ‘...’ ‘ช่วยหน่อยได้ไหม...ฉันแค่อยากผ่านคืนนี้ไปให้ได้’ อ่า...เป็นเธอจริงๆ ที่ชวนผู้ชายมานอนด้วย แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นน้องชายของคนที่เธอชอบ คนเพิ่งได้สตินั่งกุมขมับเครียดกับสิ่งที่ตนเองทำลงไป แต่ต้องยอมรับว่าเมื่อคืนเขาทำให้เธอลืมคิมหันต์ได้จริงๆ แกร๊ก~ เฮือก!! ร่างบอบบางในชุดนอนสายเดี่ยวสั้นกุดผวากับเสียงบิดลูกบิด รีบกลับไปนั่งบนเตียงพร้อมคว้าผ้าห่มมาคลุมกายตนเองเอาไว้ เธอนึกว่าเขากลับไปแล้วซะอีก!! แม่งเอ๊ย! โปรดปรานมองประตู ซึ่งค่อยๆ แง้มออกราวกับเป็นภาพสโลโมชัน หญิงสาวปั้นหน้าไปไม่เป็นกับการเผชิญหน้ากันครั้งแรกหลังสร่างเมา เขาจะมองเธอเป็นคนยังไงวะ ผู้หญิงที่เมาแล้วชวนผู้ชายนอนด้วยอะไรทำนองนั้นหรือเปล่า “ตื่นแล้วเหรอ?” น้ำเสียงนุ่มลึกถามขึ้นพร้อมกับใบหน้าหล่อเนือยๆ ตามแบบฉบับ ใจของเธอตกไปลงอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อเห็นว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคือเขาจริงๆ “ฉะ ฉัน...” เจ้าของใบหน้าหล่อใสตามแบบฉบับคนไทยเชื้อสายจีนเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า พร้อมกับสายตาเย็นชาตามนิสัยมองมายังคนตัวเล็ก “ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว รีบลุกไปอาบน้ำ จะได้มากินข้าว -_-” “อ๊ะ อะ เอ่อ” โปรดปรานหาเสียงตนเองแทบไม่เจอ ในหัวตอนนี้มีแต่คำด่าและสาปแช่งการกระทำตนเอง เมื่อคืนชีวิตเธอต้องสิ้นหวังขนาดไหนถึงได้ชวนเขานอน แกมันบ้า โปรดปราน! หญิงสาวยกมือสางผมยุ่งเหยิงตนเองด้วยความหงุดหงิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น อยากด่าแต่ด่าไม่ได้ เพราะเรื่องนี้มันเกิดจากความเมาของเธอล้วนๆ “ดูเหมือนจะจำได้สินะ ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น” “...” โปรดปรานไม่กล้าปฏิเสธและยอมรับ ในใจตอนนี้อยากจับหัวตัวเองโขกกับเตียงตายให้รู้แล้วรู้รอด “ฉันเมา...” ประโยคไร้ความรับผิดชอบออกมาจากคนที่เป็นถึงระดับผู้จัดการบริษัทใหญ่ ใบหน้าสวยผินหน้าหนีอีกฝ่ายอย่างคนหนีความผิดไม่กล้าสู้หน้า “ฉันรู้ เธอเมา” “งั้นก็...” ให้เรื่องของเราเป็นแค่ความฝันได้ไหม นายกลับบ้าน ส่วนฉันก็จะหลับต่อ “แต่เรื่องเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน ฉันจะไม่กลับบ้านจนกว่าจะมั่นใจว่าเธอสบายดี รีบลุกไปอาบน้ำได้แล้ว” ไอ้บ้านี่มันเข้ามานั่งในหัวเธอหรือไง! ทำไมพูดดักทางในสิ่งที่เธอกำลังจะพูดไปหมด ในหัวของหญิงสาวสับสนไปหมด ความคิดเพียงชั่ววูบกำลังสร้างปัญหาในอนาคตให้กับเธอแน่ๆ ซึ่งโปรดปรานมั่นใจว่าเหมันต์คาดเดาความคิดของเธอออก รอยยิ้มมุมปากคล้ายกับกำลังสะใจกับภาพตรงหน้าระบายออกมาจนใบหน้าหล่อดูร้ายกาจขึ้นมาทันตา “หึ!” ปัง! ประตูที่เพิ่งถูกเปิดปิดลงอีกครั้งพร้อมกับวิญญาณของเจ้าของห้องที่ออกจากร่างเรียบร้อย อะ ไอ้บ้านี่หัวเราะเยาะเธองั้นเหรอ ไอ้ลูกหมา!! ก่อนอื่นเลยเธอต้องรีบอาบน้ำ และแน่นอนว่าต้องทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด เพื่อจัดการปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าตัวเอง เธอเห็นเขาเป็นน้องชายมาทั้งชีวิต มองว่าเขาคือน้องชายของคนที่เธอชอบ และในอนาคตเธอจะได้เป็นพี่สะใภ้ของเขา ทว่าในตอนนี้สถานะของเธอกับเขากลับตาลปัตร เขาเป็นผัวคนแรก ไม่ใช่น้องชายของเธออีกต่อไป!