ก่อนที่จะให้เธอกลับบ้าน ทิวไม่ลืมที่จะเตือนว่า ถ้าเขาโทรตามให้เธอรีบมาทันที
"บอกทนายถอนฟ้องด้วยนะ" พอเธอออกไปชายหนุ่มก็โทรให้คนสนิทให้เข้ามาพบ
"เอาจริงเหรอครับท่าน"
"ปล่อยไปก่อนถ้ายังมีคราวหน้าอีก จัดให้หนักกว่าเดิม" ถึงแม้ว่าสิ่งที่เธอได้แลกมามันคุ้มสะยิ่งกว่าคุ้ม แต่ถ้ายังมีครั้งหน้าอีกเขาคิดว่าเอาอะไรมาแลกก็คงไม่ได้แล้ว
"ครับ"
"ผู้หญิงอะไรใจกล้าชะมัด" เสียงทุ้มพูดออกมาเพียงคนเดียว พร้อมใบหน้ายกยิ้มเล็กน้อย เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา
"อะไรนะครับ" กล้าคิดว่าเจ้านายพูดกับตัวเอง
"ไม่มีอะไร..ยังไม่รีบไปทำตามที่สั่งอีก"
"ไปเดี๋ยวนี้ครับ" กล้าก็รีบออกไป
>>{"พี่คะแม่แย่แล้วตอนนี้หมอพาเข้าห้อง ICU ไปแล้ว"}
{"พี่กำลังกลับไปที่โรงพยาบาล พี่จะรีบไปให้เร็วที่สุดนะ"}
แม่รัญญาป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย หมอบอกว่าอย่างมากก็อยู่ได้สามเดือน ตั้งแต่เธอกลับมาก็เดือนกว่าแล้ว
พอวางสา
