"คืนนี้ฉันขอนอนคนเดียว"
"ผมไม่อนุญาตให้คุณนอนคนเดียว ถ้าคุณไม่เปิดผมก็จะยืนรอคุณอยู่ตรงนี้จนกว่าคุณจะอภัยให้ผม"
พอเธอได้ยินที่เขาพูด หญิงสาวเริ่มจะใจอ่อน เธอยอมเปิดประตูออกมา
"ฉันจะเชื่อคุณได้มากน้อยแค่ไหนกับสิ่งที่คุณพูดมาทั้งหมด คุณบอกว่าคุณชอบฉันตั้งแต่แรกเห็นแต่ทำไมคุณถึงทำร้ายจิตใจฉัน"
"ก็ตอนนั้นผมยังไม่รู้ใจตัวเอง และอีกอย่างผมไม่ชอบให้ใครมาบังคับ คุณรู้ไหมว่ามันเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่ตัวผม ตอนที่ได้ยินแม่บอกว่าจะให้ผมแต่งงาน ผมก็ไม่รู้ว่าคุณเป็นใครมาจากไหนถึงจะมาบังคับให้ผมแต่งงานด้วย"
ดวงตากลมตอนนี้เริ่มจะบังไปด้วยม่านน้ำตา ได้มองสบตาชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
"คุณจะไม่เชื่อผมตอนนี้ก็ได้ แต่ผมขอให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ไหม" เขาดึงเธอเข้ามากอดไว้ หญิงสาวก็ไม่ปฏิเสธ แต่เธอก็ไม่ได้กอดเขากลับ
"แล้วเรื่องผู้หญิงพวกนั้นของคุณล่ะ" น้ำตาที่คลอเบ้าอยู่ก็ได้ไหลเอ่อล้นออกมาจากดวงตางา
