เช้าวันต่อมา..
"ปลายฝนเป็นไงบ้าง ยังไม่หายแพ้ท้องอีกเหรอ" ทิวเดินลงมาจากด้านบนพร้อมกับรัญญาก็เห็นปลายฝนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร
"ยังไม่หายเลยค่ะพี่ ช่วงนี้แพ้หนักขึ้นอีก จนพี่ทิวาไม่ยอมให้ไปเรียนแล้วค่ะ"
"คือ... คนนี้ใครครับ" ทิวาเดินออกมาจากในครัวเขาไปเอานมอุ่นๆมาให้ปลายฝน พอออกมาก็เจอผู้หญิงยืนอยู่ข้างกายพี่ชายของตัวเอง
เพราะตอนที่ทิวพารัญญาเข้าบ้านเมื่อคืนทิวาพาปลายฝนไปหาหมอกว่าจะกลับก็ค่ำมืด
"พี่สะใภ้ของนาย"
"พี่สะใภ้?"
"แกจะตกใจอะไรนักหนามันแปลกนักเหรอพี่มีเมีย"
ทิวก็เลยแนะนำรัญญาให้น้องชายกับน้องสะใภ้รู้จัก
"อ้าว มาครบกันแล้วเหรอจ๊ะ เจ้าทันหยุดเดี๋ยวนี้เลย!' แม่เดินลงมาข้างล่าง ทันซึ่งนั่งอยู่แถวนั้นกำลังจะแอบหนีอีก
"แม่อย่าบ่นให้ผมอีกนะ ขี้เกียจฟัง"
"คืนนี้แม่จะจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่สวนหน้าบ้านเรา ทุกคนต้องมาร่วมงานให้ได้"
"งานแบบคนแก่เขาจัดกันนะเหรอแม่ ผมขอบาย"
"แม่จะจัดงา
