บทที่ 45

1309 คำ

"พวกมึงเคลียร์ตรงนี้ด้วยนะ คืนนี้กูไม่กลับมาแล้ว" พอทันสั่งเพื่อนเสร็จ เขาก็รีบตามหลังเธอออกมา "ทันคะ!" อันนี่พยายามร้องตะโกนตามหลังทันไป แต่ดรีมก็ดึงแขนของเธอไว้ "พี่ว่าอันอย่าตามมันออกไปเลย วันนี้มันดูแปลกๆ เดี๋ยวอันก็เจ็บตัวเปล่าๆ" เพราะทุกคนรู้ดีว่าเวลาที่ทันโกรธเขาจะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น..งามตาก็เคยเจอมาแล้วเหมือนกัน "หยุด! เธอจะไปไหน" ชายหนุ่มเดินก้าวยาวๆ แค่ไม่กี่ก้าวก็ตามทันหญิงสาวแล้ว "กลับบ้าน" เธอพูดกับเขาแต่ก็ไม่ได้หยุดเดินหญิงสาวยังก้าวเดินต่อไป "บ้านไหน" ชายหนุ่มกระชากแขนหญิงสาวไว้ทันทีที่เดินถึงตัวเธอ "ฉันยังมีที่อื่นให้กลับอีกหรอ" เธอพูดออกมาแบบน้อยใจ แต่เขาคงจะไม่สนใจอยู่แล้วว่าเธอจะรู้สึกยังไง "ไม่ต้องไป มานี่เลย" แล้วเขาก็กระชากตัวเธอให้เดินตามมาที่รถ "ฉันไม่กลับกับคุณหรอกเดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเองได้ ปล่อยนะ!" หญิงสาวพยายามจะแกะมือเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล "เธออย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม