25. ไม่อยากเป็นที่ระบาย

1294 คำ

ฉันมองสบตาคมสักพักก่อนตัดสินใจ ชี้ไปที่กระเป๋าใบสวย เขาอยากซื้อให้เองนะ ไม่ได้ไม่เต็มใจเหมือนสินสอดที่ยกมาขอฉัน "อยากได้ใบนี้" "เอาใบนี้ครับ" พ่อเลี้ยงบอกพนักงานทันที "คุณลูกค้านั่งรอสักครู่นะคะ" พี่พนักงานบอกอย่างนอบน้อม แล้วเอากระเป๋าใบนั้นไปห่อให้ "ใบนี้ด้วยได้มั้ย" ขณะนั่งรอ ฉันก็มองไปรอบๆ เห็นกระเป๋าฝาที่ถูกใจอีกใบ "กี่ใบก็ได้" เขาบอกด้วยน้ำเสียงทุ้ม ไม่มีท่าทีหงุดหงิดหรือไม่อยากซื้อให้แม้แต่น้อย "พ่อเลี้ยง" ฉันเรียกเขาเสียงเบา มองสบตาคม "หืม?" เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "..." ฉันส่ายหัว ซุกหน้ากับแขนแกร่งของเขา รู้สึกสับสน "ไปเลือกสิ อยากได้ใบไหนอีก" เขาลูบหัว บอกฉันอย่างอ่อนโยน ยิ่งทำให้ฉันสับสนมากขึ้นไปอีก "พอแล้ว" เสียงเบา "เอาใบนั้นด้วยครับ" เขาบอกพี่พนักงาน แล้วหันมาถามฉัน "ใช่ใบนั้นมั้ย" "อือ" ฉันพยักหน้า เมื่อพี่พนักงานเอากระเป๋าใบนั้นมาให้ดู "คิดเงินเลยครับ" พ่อเลี้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม