ทานข้าวเสร็จ ฉันก็รีบออกมายืนรอรถหน้าบ้าน สักพักเสียงทุ้มตำหนิของพ่อเลี้ยงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"ยืนรออะไร สายป่านนี้รถคนงานออกไปแล้ว" ร่างโตเดินลงจากบ้าน
"พึ่งเจ็ดโมงเองนะ" ฉันดูนาฬิกาโทรศัพท์
"ขึ้นรถ!"
"จะไปส่งเหรอ"
"จะเดิน?" เขาเลิกคิ้วสูง
"ไม่" ฉันรีบวิ่งไปเปิดประตูขึ้นนั่งบนรถ ไร่ใหญ่ขนาดนี้กว่าจะเดินไปถึงไม่ทั้งวันเลยเหรอ ไม่รู้ด้วยว่าวันนี้ทำงานที่เดิมหรือเปล่า
"ถ้าไม่อยากเดิน วันหลังก็ตื่นให้มันเร็วกว่านี้หน่อย" เขาขึ้นมานั่งประจำที่คนขับ
"ก็มันเหนื่อยนี่" ฉันบอกปากยื่น เมื่อคืนหลับเป็นตายเลย เมื่อยไปทั้งตัว
"ต้องทำยังไง" เขาชายตามอง
"ตั้งนาฬิกาปลุก"
"เหอะ! อวดดี!" ว่าแล้วก็ออกรถอย่างรวดเร็ว ฉันรีบดึงเบลท์มาคาด
เขาโมโหอะไรเนี่ยถ้าไม่อยากไปส่งแล้วเสนอทำไม หรือเพราะกลัวฉันทำงานไม่เต็มวันงั้นเหรอ ฉันทำเลยเวลาชดเชยมห้ก็ได้นี่
พรึ่บ!
"อะไร" ฉันมองหมวกที่ถูกโยนมาบนตัก
"ใส่ไ
