42. เด็กเจ้าเล่ห์

Part : เมฆา "ไม่ให้หมอตรวจสักหน่อยเหรอ" ผมถามผักกาดที่บอกว่าปวดหัวแต่ไม่ยอมไปให้หมอตรวจ ทั้งที่อยู่โรงพยาบาล "..." เธอไม่ตอบ เปิดประตูขึ้นนั่งบนรถ "นิดเดียว แป๊บเดียวเอง ไม่อยากเดินเดี๋ยวอุ้มไป" ผมนั่งลงข้างรถเจรจากับเด็กดื้อ "ไม่ไป หนูง่วง" เธอไม่ยอมสบตา หันไปมองทางอื่น "ง่วงมากกว่าปวดหัวเหรอ" ผมลูบหัวเธอ สังเกตอาการเด็กดื้อ "อือ ง่วง" เธอพยักหน้าแล้วหลับตาลง เป็นการจบบทสนทนา ปวดหัวเพราะง่วงมากหรือเปล่านะ ผมคิดเอง ก่อนจะลุกขึ้นปิดประตูแล้วเดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับ ขับกลับไร่ ระหว่างทางมือเล็กก็ยื่นกดเปิดเพลงร้องไปตามทาง ไม่มีท่าทีปวดหัวหรือง่วงเลย นี่ผมโดนเด็กหลอกหรือเปล่าเนี่ย แต่พอใกล้จะถึงไร่เด็กน้อยก็หลับไปเสียแล้ว ผมจอดรถ อุ้มร่างบางขึ้นแนบอก เดินเข้าบ้าน จังหวะนั้นแอบเห็นเด็กแอบยิ้ม เมียผมมันเด็กเจ้าเล่ห์! ผมทำเป็นไม่เห็น เล่นตามน้ำไป อยากรู้เหมือนกันว่าจะแสบแค่ไหน จุ๊บ "ฝันด