"น้าจันขา ทำมื้อเที่ยงเร็วขึ้นหน่อยนะคะ ผักกาดจะเอาไปส่งพ่อเลี้ยงเอง^^" ฉันวิ่งไปบอกน้าจัน ก็พ่อเลี้ยงงอนแบบนั้นก็ต้องง้อสักหน่อย
"ได้ค่ะ ว่าแต่แม่เลี้ยงอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย" น้าจันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านใหญ่ น้าจันก็เรียกฉันว่าแม่เลี้ยงตลอด บอกให้เรียกผักกาดเฉยๆ ก็ไม่ยอม
"ขอบชอบพ่อเลี้ยงค่ะ^^"
"อะไรก็พ่อเลี้ยงๆ นะคะ"
"น้าจันอย่าแซว>//////<" ฉันเปิดปิ่นโต ยื่นข้าวให้เขา คนอะไรมองได้ทุกวัน ไม่เบื่อหรือไง ก็เพราะแบบนี้ฉันถึงไม่อยากอยู่กับเขาตลอดเงลา กลัวเขาจะเบื่อเอาสักวัน
พวกเรานั่งทานข้าวด้วยกัน โดยที่เขาเอาแต่มองฉันตลอด แกล้งแหละฉันรู้หรอก ทำให้ฉันเขินหน้าแดงแล้วก็ล้อฉันด้วยสายตา อยากบิดให้เนื้อเขียวจริงๆ
ทานข้าวเสร็จพ่อเลี้ยงก็กลับไปทำงานต่อ ส่วนฉันนั่งอ่านหนังสือ ที่พ่อเลี้ยงซื้อมาให้ เพราะฉันมาที่นี่บ่อย พ่อเลี้ยงกลัวเบื่อจึงสั่งซื้อหนังสือแบบที่ฉันมี และ
