ผม พ่อ ไอ้เวหา ยืนมองหน้ากัน อยู่ๆ ก็ถูกแม่ไล่เฉยเลย
"พวกเราตกกระป๋องเฉยเลย" ไอ้เวหาพูดขึ้น พลางมองตามหลังแม่กับผักกาดไป
ปกติแม่จะไม่ชอบผู้หญิงที่ผมพาเข้าบ้าน แต่ผักกาดแตกต่างออกไป หรือเพราะผมกับผักกาดแต่งงานกันแล้ว หรือไม่แม่ก็มีแผนอะไรแน่ๆ
"ไม่มีอะไรหรอกน่า สงสัยชอบจริงแหละ" พ่อเดินมาตบไหล่ ไม่ให้คิดมาก แต่มันก็อดไม่ได้นี่ ยัยเด็กนั่นยิ่งโกรธผมอยู่ ถ้าแม่แสดงออกว่าไม่ชอบเธอ ได้หนีไปจริงๆ แน่
"ว่าแต่พี่สะใภ้น่ารักจริงๆ" สายตาเยิ้ม
"อย่ายุ่งกับเมียกู!" ผมตวัดสายตามองมัน แม่งมาชมเมียผมต่อหน้าแถมทำตาเยิ้มอีก น้องก็น้องสิวะ พ่อจะล้อให้ตาเขียวเลย
"เมียเต็มปากเต็มคำเลยนะพี่"
"ก็เมียกูมึงจะให้เรียกอะไร"
"ไม่เท่าไหร่ก็โดนเด็กตกซะแล้ว" มันยักไหล่เดินยิ้มหนีไป
"เหอะ!" ผมกระตุกมุมปาก อยากกระทืบน้องชายสักยก มันแม่งกวนบาทาได้ทุกครั้งที่เจอเลยจริงๆ
"ขึ้นไปดูงานหน่อย" พ่อพูดขึ้นแล้วเดินนำผมไปห
