“เดทคึ”

ซู่… ซู่… เสียงน้ำจากก๊อกไหลรินเบา ๆ ดังก้องในห้องน้ำส่วนตัวของโรงหนังที่เงียบสงัด เจนนิสยืนอยู่หน้ากระจก มือทั้งสองข้างยกขึ้นล้างใต้น้ำเย็นฉ่ำ พยายามชะล้างคราบน้ำเชื่อมเหนียวหนืดที่ยังติดนิ้วและฝ่ามือของเธอ ก่อนหน้านี้ ฟีนิกซ์เพิ่งใช้กระดาษทิชชูแผ่นใหญ่เช็ดให้เธออย่างทะนุถนอม เริ่มจากต้นขา ไล่ขึ้นมาที่ร่องเปียกชุ่ม แล้วค่อย ๆ ซับน้ำที่ไหลเยิ้มออกมาจนสะอาด แต่ก็ยังมีคราบเหลือติดมือเธออยู่ดี เจนนิสมองเงาตัวเองในกระจก หน้าแดงระเรื่อ ผมยุ่งเล็กน้อย เธอเพิ่งเข้าใจตอนนี้เองว่าทำไมฟีนิกซ์ถึงพกกระดาษทิชชูมาด้วยตั้งแต่แรก เธอคิดแค่ว่าคงเอาไว้เช็ดมือ เช็ดปากหลังกินขนม แต่ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะได้ใช้เช็ด… ตรงนั้น ของเธอเอง ตรงกลางโรงหนัง นี่คือประสบการณ์ครั้งแรกของเธอ ที่ได้มีอะไรกันในโรงหนังจริง ๆ ไม่ใช่แค่จินตนาการหรือดูในหนัง น้ำเย็นไหลผ่านนิ้ว เธอถูมือเบา ๆ แล้วถอนหายใจยาว ในใจยังรู้สึกเสียวซ