“พี่หมอ พัทธ์อยากเข้าห้องน้ำ” เสียงหวานร้องบอกคนที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา
“มาค่ะ เดี๋ยวพี่พาไป” ร่างสูงรีบลุกขึ้น แล้วเดินเข้าไปหาร่างบางในชุดผู้ป่วย ซึ่งกำลังหมุนตัวเพื่อลงจากเตียง
“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ พี่หมอ” พัทธ์ธีรายิ้มอย่างอ่อนใจ “พัทธ์แค่บอกให้พี่หมอรู้เท่านั้นเอง อีกอย่างพัทธ์ก็หายดีแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนะคะ”
“ไม่เอาหรอก เกิดพัทธ์ไปล้มในห้องน้ำ พี่จะทำยังไง” การันต์ หมอหนุ่มส่วนตัวพ่วงด้วยตำแหน่งคู่หมั้นของหญิงสาวมาช่วยจับมือ ก่อนจะพาเดินไปที่ห้องน้ำ
“พัทธ์แข็งแรงขึ้นเยอะแล้วนะคะ นี่แค่เผอิญเป็นไข้หวัดใหญ่ถึงต้องเข้าโรงพยาบาลก็เท่านั้นเอง”
“พัทธ์จะไม่แข็งแรงได้ยังไง ในเมื่อพี่ฉีดยาให้พัทธ์ทุกวันขนาดนั้น” เสียงทุ้มกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู ในขณะที่เปิดประตูห้องน้ำให้
“พี่หมอทะลึ่ง” ร่างบางค้อน ก่อนจะหมุนตัวมาปิดประตู แต่กลับถูกอีกฝ่ายรั้งไว้ให้เปิดกว้างเช่นเดิ
