“ภูหลับแล้วเหรอ ข้าว” เสียงทุ้มถามขึ้น เมื่อเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทนอนหลับตา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอที่อีกด้านหนึ่งของเตียง ท่ามกลางแสงไฟสีส้มอ่อน ๆ จากหัวเตียงทั้ง 2 ด้าน
“อื้อ ภู เขาไม่ได้อึดเหมือนปรานต์นะ” ข้าวฟ่างที่นอนอยู่ตรงกลางหันมาตอบยิ้ม ๆ
เพราะหลังจากยกนั้น พวกเขาก็ยังต่อกันอีกหลายยก ผลัดกันเข้าข้างหน้าบ้าง ข้างหลังบ้าง หรือข้างบนบ้าง ก่อนจะพักยก นอนแผ่หมดแรงกันบนเตียง โดยที่ภูริเป็นฝ่ายสลบไปก่อน ปล่อยให้สองคนหนุ่มสาวที่ยังมีแรงอยู่ มานอนคุยกัน
“แล้วข้าวล่ะ อึดหรือเปล่า” ปรานต์แกล้งหยอกถาม ก่อนจะตะแคงหันไปสบตา แล้วเลื่อนมือที่อยู่ใต้ผ้าห่มไปลูบที่หน้าท้องเรียบเนียนเบา ๆ
“ก็ขึ้นอยู่กับว่า อีกฝ่ายน่าสนใจแค่ไหน” ข้าวฟ่างดึงผ้าห่มที่ห่มทั้ง 2 คนอยู่ออก โดนผลักให้ไปกองทับร่างแฟนหนุ่มที่หลับสนิทอยู่ข้าง ๆ แทน
“แล้วต้องทำยังไง ข้าวถึงจะสนใจเราได้ล่ะ” ชายหนุ่มจ้องยอดถันกลางอกใหญ่ตาเ
