หญิงสาวรีบลุกจากเตียง เตรียมไปคว้าเสื้อคลุม หากแต่มีเสียงทุ้มดังขัดขึ้นเสียก่อน
“แล้วริการู้เหรอ ว่า 2 คนนั้นอยู่ห้องไหน” ภูริที่ตอนนี้ทิ้งตัวนั่งลงที่ปลายเตียงถามขึ้น
“ไม่รู้” ธาริกาตอบสะบัดเสียง
“แล้วริกามีคีย์การ์ดเข้าห้อง 2 คนนั้นเหรอ”
“ไม่มี” หญิงสาวตอบเสียงอ่อนลง เมื่อตระหนักถึงความจริงที่ว่า
“แล้วอีกอย่าง ตอนนี้ มันตี 3 แล้วนะ ริกา” ภูริบอก “ปรานต์กับข้าวฟ่างก็กินกันเสร็จไปจนพุงกางแล้ว”
“…”
“แล้วริกาจะเข้าไปห้ามทำไม” ชายหนุ่มย้อนถามเสียงใส เมื่อเห็นอีกฝั่งยอมรับโดยจำนน
“แล้วภูจะให้ริกาทำยังไง” หญิงสาวทำหน้ามุ่ย ขณะที่ยืนกอดอกอยู่กลางห้อง ดันให้อกอิ่มทะลักขึ้นมากองเหนือท่อนแขน
“ถ้าริกาอยากเอาคืน ภูมีวิธีที่ดีกว่านั้นเยอะ” ภูริยิ้ม เมื่อเห็นว่า เหยื่อเริ่มมาติดกับแล้ว
“ยังไง” ธาริกาเลิกคิ้วอย่างสงสัย
“พวกนั้นกินกันมากเท่าไร เราก็ต้องกินกันให้มากกว่าสิ” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่คิ
