‘บี๋’ เสียงทุ้มทักมาตามสาย
“อือออออ” ร่างบางครางเสียงกลับไป ก่อนจะถามอย่างสะลึมสะลือ “บี๋เหรอ ว่าไงคะ”
‘สายป่านนี้แล้ว ยังไม่ตื่นอีกเหรอเนี่ย’ ตะวันกลั้วเสียงหยอกเย้า ‘เมื่อคืนไปทำไรมา ฮึ’
“ก็มัวแต่เย... เอ่อ ไปเย้ว ๆ กับเพื่อนที่ผับมานิดหน่อยน่ะ” แคนดี้รีบแก้คำ ก่อนที่จะเผลอหลุดความจริงออกไป สติเริ่มกลับคืนมาทีละนิด มือบางนวดขมับอย่างอ่อนเพลีย
เพราะตั้งแต่เมื่อวานบ่าย เทมป์เล่นเชือดเธอรัว ๆ ใช้สองท่อนเอ็นแทงเข้าแทงออกจนเธอแสบระบมไปทุกรู ขาแทบจะหุบไม่ได้ จนสุดท้ายต้องนอนกางขาแผ่หลาอยู่บนเตียงอย่างในตอนนี้
‘ใกล้จะแต่งงานแล้วนะ คุณเจ้าสาว เบา ๆ บ้างนะ’ เสียงเอ็ดอย่างไม่จริงจังดังขึ้น
“ทราบแล้วค่าาา คุณเจ้าบ่าว” หญิงสาวเพิ่งสังเกตเห็นว่า มีเธอเพียงคนเดียวบนเตียง จึงได้เหยียดแขนบิดไปมา เพื่อคลายความเมื่อยล้า ก่อนจะพลิกตัวนอนคว่ำ เงยคางกับหมอนสีขาวอย่างสบายใจ “บี๋จะกลับวันนี้นี่ มาถึงกี่โ
