“กลับมาแล้วเหรอคะ พ่อ” เสียงหญิงสาวถามขึ้น เมื่อเห็นชายแก่เปิดประตูบ้านเข้ามา พร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าในมือ “พ่อกินข้าวมาหรือยังคะ”
“อื้อ พ่อกินกับอินทร์มาเรียบร้อยแล้ว” วัลลภตอบ ก่อนจะวางกระเป๋าบนโต๊ะเตี้ย ก่อนจะเดินไปหย่อนก้นนั่งบนโซฟากลางห้องรับแขก
“น้ำค่ะ พ่อ”
“ขอบใจ ลูก” วัลลภรับแก้วน้ำดื่มเย็น ๆ จาก ญาณิศา ลูกสะใภ้คนโปรดของเขา ก่อนจะเอ่ยถามถึงลูกชาย “แล้วเจ้าธรล่ะ ศา”
“พี่ธรบอกว่า วันนี้ มีงานเลี้ยงรวมรุ่นน่ะค่ะ อาจจะกลับดึกหน่อย”
“ดึกของมันก็ไม่พ้นตี 1 ตี 2 ทุกคืน” วัลลภบ่นอย่างระอา “แล้วเอาแต่กินเหล้า กลับบ้านดึกแบบนี้ เมื่อไรพ่อจะได้อุ้มหลานล่ะเนี่ย”
คำว่า หลาน ทำให้ญาณิศานิ่งชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด
เธอแต่งงานกับ วรินธร ได้ 3 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของการตั้งครรภ์เสียที แม้ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างหนักหน่วงแค่ไหนก็ตาม จนสามีของเธอเริ่มเบื่อ และลดความถี่ของกิ
