ภีมจับต้นแขนทั้งสองข้างของอีกคนขึ้นมา แล้วพลิกตัวยกร่างบางขึ้นมานั่งห้อยขาบนโต๊ะทำงานกว้าง
“ว่าแต่ คุณภีมซื้ออะไรมาฝากหย๋าคะ” มายาวีถามขึ้น ในขณะที่อีกคนกำลังง่วนกับการปลดกระดุมเสื้อของเธอ
“อยากรู้เหรอ” ภีมหยอกเบา ๆ ก่อนจะโยนเสื้อตัวบางทิ้งลงบนพื้น แล้วเอื้อมไปปลดตะขอบราด้านหลังต่อ จนร่างสาวเปลือยท่อนบนเรียบร้อย
“แหม หย๋าจัดของฝากให้ถึงใจคุณภีมขนาดนั้น คุณภีมก็ต้องมีของฝากให้ถึงใจหย๋าเหมือนกันสิคะ” มายาวีบ่น ก่อนที่จะถูกร่างสูงกดไหล่ให้นอนราบลงบนโต๊ะ และจัดการรูดซิปกระโปรง แล้วดึงออกพร้อมแพนตี้สีหวาน
“ผมซื้อปากกามาฝากน่ะ” ภีมเฉลย พร้อมรอยยิ้ม ขณะที่ชื่นชมร่างเปลือยเปล่าบนโต๊ะทำงานของเขา
ทุกอย่างบนโต๊ะตอนนี้ ล้วนแต่เป็นของเขา ทั้งสิ่งของและคนที่นอนอยู่ด้วย
“ห๊ะ ปากกาเนี่ยนะคะ” หญิงสาวย้อนถามอย่างสงสัย ก่อนจะหรี่ตามองคนตรงข้าม
“อื้อ นี่ไง” ภีมไม่พูดเปล่า เขาหยิบปากกาสีเงินราคาแพงออกจา
