“อ้าว แกยังไม่กลับเหรอ แมน” เสียงทักดังขึ้นที่หน้าประตูยิม
“ยังอ่ะ ยังไม่อยากกลับเลย” เพื่อนชายตอบเสียงเรียบ ในขณะที่นั่งเล่นลูกบาสอยู่บนพื้น
“แกก็แปลก มีแต่คนสอบเสร็จแล้วรีบกลับไปฉลองกัน” เขมิกาบอก ก่อนจะเดินเข้ามาในโรงยิม พร้อมปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย เพราะช่วงเวลามืดค่ำแบบนี้ มักจะมีแมลงบินเข้ามา
“ก็ยังอยากเป็นนักเรียนให้นานที่สุดล่ะมั้ง” สิ้นเสียงเมืองแมน ทำให้เขมิกาเข้าใจทันที ว่าเป็นเพราะวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายก่อนที่จะเปลี่ยนปีการศึกษา ดังนั้น มันจึงเป็นวันสุดท้ายในฐานะนักเรียนของเด็กชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 อย่างพวกเธอ
“แหม อยู่ดี ๆ ก็อาลัยอาวรณ์ซะงั้น ทั้ง ๆ ที่โดดเรียนเป็นว่าเล่น” เขมิกาตัดอารมณ์เพื่อนชายอย่างไม่ไยดี
“โอ๊ยยยย เขมอ่าาาา” เมืองแมนทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดอารมณ์ เพราะเพื่อนสาวดันรู้ทัน
“มา ๆ แข่งบาสกันหน่อยไหม อย่ามานอนหมดแรงเหมือนหมาหงอยแบบนี้” เขมิกาเปลี่ยนบ
