“พี่เปรม วันนี้ พี่นัดเพื่อนป่ะ” เสียงปรีชาถามขึ้น ระหว่างที่พวกเขากำลังรับประทานอาหารเช้ากันบนโต๊ะ
“นัดไว้ตอน 9 โมงอ่ะ” เปรมตอบ ก่อนจะตักข้าวเข้าปาก “แกจะทำไม”
“ผมขอติดรถไปด้วยดิ พี่” ปรีชาตอบ “พอดี ลูกค้านัดแก้งานอ่ะ”
“เออ ๆ” เปรมรับคำส่ง ๆ
“อะไรกัน หยุดยาวทั้งที ไม่อยู่บ้านกันเลยเหรอ” ปัญญาบ่นขึ้นเบา ๆ เพราะวันหยุดยาว 4 วัน แล้ววันนี้ก็เป็นวันสุดท้าย ลูกแต่ละคนก็พากันออกนอกบ้านหมด
“พ่อก็อยู่กับแม่ไปสิ” ปรีชาตอบเสียงใส ขณะที่เช็ดปาก แล้วหันมาบอกพี่ชายว่า “ผมกินอิ่มแล้ว งั้นเดี๋ยวผมไปเตรียมของก่อนนะ”
“เออ ๆ” เปรมยกน้ำดื่มปิดท้าย แล้วลุกขึ้นเตรียมตัวไปเอากระเป๋า ก่อนจะหันมาบอกบิดา “เดี๋ยวบ่าย ๆ ผมก็กลับแล้วฮะ พ่อ”
“เออ ๆ” ปัญญารับคำอย่างเซ็ง ๆ แต่ยังไม่ทันได้หันมาอ้อนภรรยาที่นั่งทานข้าวเงียบ ๆ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น
“ค่ะ ณิพูดค่ะ … อ้าว แต่ร้านนัดพรุ่งนี้นะคะ … อ่า ได้ค่ะ เด
