ร่างอวบอัดในชุดนอนบางเบากำลังบิดตัวไปมาบนเตียงกว้าง ด้วยอุณหภูมิและความต้องการในตัวกำลังพุ่งสูงขึ้น แม้ว่าจะได้รับการบรรเทามาจากพ่อสามีอย่างวัลลภหลายต่อหลายครั้ง ตลอด 3 ชั่วโมงกว่าที่วรินธร สามีของเธอจะกลับมา
หากแต่ความกระสันนั้น กลับไม่ได้ลดน้อยลงเลย มีแต่จะเพิ่มขึ้น จนเธอต้องเอื้อมมือมาบีบหน้าอกตัวเองอย่างแรงเพื่อคลายความกระหายนั้น
“อึกกกก อื้อออออ” ใบหน้าหวานแหงนขึ้นสูง พร้อมทั้งเม้มริมฝีปาก เพื่อครางในลำคอเท่านั้น เพราะไม่อยากสร้างความสงสัยให้แก่ชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้าง ๆ กัน แต่อย่างไรก็ตาม มันไม่ช่วยให้แกนกลางของร่างกายสงบและเย็นลงเลยสักนิด
“พะ พี่ธรคะ” เสียงเรียกแผ่วเบาดังขึ้น เมื่อญาณิศาเริ่มทนความต้องการไม่ไหว
“…” เสียงลมหายใจของสามียังคงสงบนิ่งสม่ำเสมอ บ่งบอกว่า เขาหลับลึกไปแล้ว
“ไม่ไหวแล้ว อ่า” หญิงสาวพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟข้างเตียง หรี่แสงให้พอเห็นบรรยาก
