ปฐวีเดินกลับเข้าบ้านในสภาพตัวงอ พลางคิดไม่ตกว่า จะเล่าเรื่องนี้ให้พี่สาวฟังดีหรือไม่ แต่เดี๋ยวก็โดนหาว่าเขาชอบจุ้นเรื่องชาวบ้านอีก
แต่นั่นมันเรื่องบ้านพี่ปรีเลยนะ!?
สุดท้าย ปฐวีก็ตัดสินใจจะเล่าเรื่องนี้ให้พี่สาวฟัง เขาเดินขึ้นบันได ก่อนจะไปหยุดยืนที่หน้าห้องพี่สาว ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด หลับตาทำสมาธิ ระงับกิเลสที่เห็นมาจากบ้านพี่ชาย กำหนดลมหายใจให้น้องชายพุบหนอโดยไว
ก็อก ก็อก ก็อก
เด็กหนุ่มเคาะห้องเกสราอย่างมีมารยาท เพราะเขาเคยถือวิสาสะเปิดเข้าไปเห็นพี่สาวตัวเองโป๊ะไปหนหนึ่งแล้ว และใช่ เขาโดนไล่เตะเสียไม่มีชิ้นดี ดังนั้น เขาจึงไม่อยากพลาดซ้ำสอง เคาะประตูขออนุญาตเสียก่อน
เงียบกริบ...
“เอาไงวะเนี่ย” เด็กหนุ่มได้แต่ยืนลังเลอยู่หน้าห้อง จริง ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญขนาดที่ต้องเล่าให้ฟังภายในวันนี้หรอก แต่เขาคันปากไง เข้าใจบ้างสิ
แอ๊ดดดดด
ปฐวีถือโอกาสหมุนลูกบิดเปิดประตูเข้าไป แสงไฟ
