“มาแล้วเหรอ ริกา คิดถึงจังเลยยยย” เสียงสองลอยมาพร้อมบานประตูห้องที่เปิดกว้าง ปรากฏร่างสูงในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ ที่หญิงสาวเห็นก็รู้ได้ทันทีว่า ภายใต้เสื้อคลุมนั้น ไม่มีอาภรณ์ชิ้นอื่นอยู่อีก
“ภูโทรเรียกริกามาทำไม” ธาริกาถามเสียงเขียว ในขณะที่วางกระเป๋าตรงโต๊ะทางเข้า ก่อนจะโดนอีกฝ่ายสวมกอด “มันอันตรายมากนะ ถ้าถูกปรานต์จับได้น่ะ”
“ก็คนมันคิดถึงนี่” ชายหนุ่มเริ่มกดริมฝีปากตามซอกคอ ก่อนจะถาม “แล้วริกาหลบปรานต์กับปลามาได้ยังไงล่ะ”
“ก็โชคดีว่า ปรานต์มีสอบวิทยานิพนธ์ของเด็กนอกเวลาพอดี เลยจะค้างที่มหาลัย ส่วนปลา ช่วงนี้ เขาติดอาก้อง ก็เลยสบายไป ไม่งั้นริกาก็มาหาภูไม่ได้หรอก” ธาริกาเอียงคอ เอื้อให้อีกฝ่ายดอมดมได้ง่ายขึ้น
“แหมมมม โชคดีจริงเลยน้าาา” ภูริบอกก่อนจะก้มหน้าลง
จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ
สองริมฝีปากประกบกันอย่างแนบแน่น แขนเรียวยกขึ้นคล้องคออีกฝ่าย ภูริแทรกปลายลิ้นเข้าไปไล้เลียตวัดหยอกล้อลิ้นเล็ก ก่
