‘แม่ แม่อยู่ไหนครับ’
“โทษทีนะ รักษ์ พอดี งานเมื่อคืนมันไม่จบ แม่ต้องบินด่วนไปดีลเองน่ะ ก็เลยรีบออกมา แล้วเห็นลูก ๆ เข้าห้องกันแล้วก็เลยไม่ได้บอก”
‘โธ่ แม่ครับ ทีหลังให้ผมไปเองก็ได้นะ แม่เพิ่งมาถึงเหนื่อย ๆ ก็ต้องไปเองอีกแล้ว’ เสียงพิรักษ์ ลูกชายพูดด้วยความเป็นห่วงมาตามสาย
“ไม่เป็นไรหรอก ลูก” หยาดพิรุณยิ้มอย่างคนใจดี “ตอนนี้ แม่ก็คุยงานเสร็จเรียบร้อยแล้วด้วย”
‘งั้นแม่บินกลับกี่โมงครับ เดี๋ยวผมไปรับ’
“แม่ยังกลับไม่ได้หรอก ลูก” หยาดพิรุณอธิบาย “พอดี คุณรุจน์ เขาจัดงานฉลองเรือสำราญลำใหม่ของเขา แล้วเขาก็เชิญแม่ให้อยู่ร่วมงาน คืนพรุ่งนี้ก่อน”
‘อา ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ แม่’
เมื่อลูกค้าเชื้อเชิญเองขนาดนี้ นักธุรกิจแบบพวกเขาจะปฏิเสธก็ใช่เรื่อง
“ยังไง ถ้าแม่บินกลับไฟล์ทไหน เดี๋ยวแม่โทรบอกอีกทีนะ ลูก”
‘ครับ ดูแลตัวเองนะครับ แม่’
“เฮ้อ” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า ทำไมเธอจะไม่เหนื่อย
